Wie een remake van Gerry
Mulligan-Chet Baker verwachtte, kwam van een kale reis terug.
Richard Rousselet speelt krachtiger
en energieker dan Chet Baker. Maar voor deze gelegenheid lag de nadruk
in Rousselets spel niet op kracht en energie, maar op melodie en rijke
harmonie.
Baritonsaxofonist Johan
Vandendriessche was de ideale partner voor deze tribute to
Mulligan.
Zonder als een kopie van Mulligan te klinken wist hij soepele en vlotte
melodielijnen op het instrument te spelen. Hij ontkrachtte meteen het
vooroordeel dat de baritonsax een log en stug instrument zou zijn. Het
samenspel tussen Rousselet en Vandendriessche was van een hoog niveau.
Hun a-capellapassage in ‘Bernie’s Tune’ vormde een hoogtepunt van de
avond.
De ritmesectie klonk stuwend en licht, zoals de betere ritmesecties van
de West Coast in de jaren 50. Jan de
Haas was een perfecte
drummer voor deze muziek, de jonge Luxemburgse bassist Boris Schmidt liet een volle toon
horen in een aantal opmerkelijke soli. Gitarist Hans Van Oost zorgde niet enkel voor
fijne akkoorden, hij kwam ook sterk uit de verf als solist.
Klassiekers als ‘Five Brothers’, ‘Jeru’, ‘Walking Shoes’, ‘All The
Things You Are’ en ‘Bernie’s Tune’ passeerden de revue. Met ‘Body and
Soul’ als bisnummer werd de avond afgesloten. De Cool Jazz van
Rousselet kreeg een meer dan warm onthaal van het publiek … (foto's:
©
Cedric Craps).
