Multitude is niet zomaar een kwartet blazer plus ritmesectie, maar een fantastisch op elkaar ingespeeld geheel met een zeer persoonlijk repertoire en dito sound. Alle leden van de groep zijn vertegenwoordigd met eigen composities. De opgeroepen sfeer wisselt constant en gaat van opzwepend (‘Low Flying Geese’) over exotisch (‘The Spell Of The Dancing Toad’, ‘Maria’s Locker’) naar intiem (‘Nami Sum’). Ritmewisselingen (‘Afro-Waltz’) en verschillen in geluidssterkte (‘Departure’) zijn aan de orde van de dag.
Stefan Bracaval blaast met inzet van lijf en leden zowel op gewone als op altfluit beklijvende solo’s (‘Mexican Sunflower’, ‘Magnitude’). Gitarist Peter Verhelst swingt bijwijlen niet alleen voortreffelijk (‘Mexican Sunflower’), maar gebruikt ook geregeld zijn elektronisch arsenaal om speciale effecten te creëren (‘The Spell Of The Dancing Toad’, ‘Dog Of Teahan’). Chris Mentens verrast door enkele puike intro’s en vertelt in zijn solo’s soms hele verhalen (‘Nami Sum’). Nico Manssens is voor dit soort werk de ideale drummer. Zijn technische virtuositeit laat hem toe de ingewikkeldste ritmische patronen uit zijn sticks te toveren en op die manier het geheel met een ongelofelijke drive voort te stuwen.
Het concert van Multitude kleurde bewust buiten de lijnen, maar was voor de meeste luisteraars een ware openbaring (foto's: © Cedric Craps).