Met de komst van de Amerikaanse
saxofonist Eric Person viel in
de Lokerse Jazzklub een concert van uitzonderlijk niveau te beleven. Person & Meta-Four feat. Chris Joris
brachten muziek in een hedendaags idioom met respect voor de grote
jazztraditie, overgoten met een exotisch sausje.
Het concert begon met ‘Magenta’,
een eigen nummer van de leider van de band en een perfecte opener voor
de set, waarbij pianist Free Desmyter
een McCoy-Tyneresk klanktapijt neerzette. De groep klonk, ondanks last
minute wissels in de ritmesectie, volledig op elkaar ingespeeld.
De jonge bassist Axel Gilain ondersteunde kundig en
gaf een aantal gevatte interventies. Drummer Lionel Beuvens, één
van de grote talenten in onze nationale jazzscene, vormde een perfecte
percussie-twee-eenheid met Chris Joris
en beleefde duidelijk plezier aan het concert. Joris zelf blijft de
gedreven percussionist die hij al jaren is, en maakte duidelijk waarom
er ‘featuring’ staat in de groepsnaam Meta-Four featuring Chris Joris.I
In een bijzonder intense ballade,
Marie’s Momentum, liet Free Desmyter
de piano klinken als een Afrikaanse duimpiano. Tijdens de intro nam Eric Person zijn altsax ter hand,
maar net voor hij begon mee te spelen, wisselde hij die instinctief in
voor de soprano en bracht hij vervolgens één van de
mooiste solo’s van de avond. Na deze zeer intense compositie
vertelde Chris Joris een hilarische anekdote die de inspiratie vormde
voor het nummer ‘Missing Person’.
De tweede set opende met een zeer
opzwepende ‘Tyner Town’. Meteen mocht Free
Desmyter opnieuw tekeer gaan als McCoy Tyner in zijn grote
dagen. Gedurende het optreden hoorden we modale invloeden, Afrikaanse
klanken, Coltrane stuff en nog veel meer. Eric Person zelf speelde sopraan en
alt en op beide saxofoons heeft hij duidelijk een eigen geluid: modern,
beheerst en zeer intens. Bovendien wist hij het beste uit zijn
medemusici naar boven te halen.
Het optreden van Eric Person & Meta-Four in de
Lokerse Jazzklub zal nog lang blijven nazinderen (foto's © Cedric
Craps).
