Het Nathan Daems Quintet won vorig jaar het jongerenconcours van het Jazz Gent Festival. Met hun optreden in de Lokerse Jazzklub maakten ze duidelijk waarom. Pianist Fulco Ottervanger moest voor het concert wegens ziekte verstek laten gaan, zodat we de première beleefden van het Nathan Daems Quartet. De muzikanten maakten van de nood een deugd.
Wat opviel was een voluit hedendaagse aanpak, waarbij de muzikanten voortbouwden op de verworvenheden van de hardbop en de modale jazz, verweven met invloeden uit Indië, Noord-Afrika en klassieke muziek. Op het repertoire stonden originele composities van Nathan Daems en Fulco Ottervanger, die zo ondanks zijn afwezigheid mee een stempel drukte op het concert. De speelsheid en humor van de muzikanten vertaalde zich ook de in songtitels. Wat te denken van ‘Moe (zoals in awoe) Barrak’?
De eigen nummers werden afgewisseld met standards die het kwartet volledig naar zijn hand wist te zetten. Tijdens ‘Alone Together’ klonk Nathan Daems zowaar als een kleinzoon van Dexter Gordon. Met zijn broeierig geluid op tenor jaagde hij de temperatuur in de club nog een aantal graden de hoogte in. In de tweede set speelde hij ook sopraansax. Op dit instrument leunde hij meer aan bij de aanpak van Steve Lacy dan van John Coltrane. Gitarist Bart Vervaeck maakte handig gebruik van pedaaltjes om de gepaste sfeer bij de nummers neer te zetten, maar wist ook de juiste noten op zijn gitaar te spelen. Tijdens bepaalde passages kon men zo de invloed van de sitar en Indische raga horen.
Sebastiaan Gommeren op bas en drummer Simon Segers lieten horen hoe een moderne op elkaar ingespeelde ritmetandem kan klinken: sober, met oog voor nuance, krachtig en geweldig stuwend. Ondanks het zomerse weer zat de club toch gezellig vol. Het publiek wist deze bijzondere muziek zeker te smaken; na het optreden verkochten de cd’s van de band als zoete broodjes. Met zijn optreden bewees Nathan Daems dat jazz bij de jongere generatie in goede handen is (foto's © Cedric Craps).